สารภาพ....+เปลี่ยนธีม

posted on 18 May 2007 14:17 by raykun in Reii-Diary

สารภาพแด่...อลิซาเบธ
ขอโทษที่ฉันระแวงแก ฉันเสียใจในทุกสิ่งทุกอย่างที่คิดไปเอง
ขอโทษที่ทำให้เราสองคนต้องเจ็บปวด
ขอโทษที่ฉันเข็มแข็งไม่พอ...
ขอโทษที่น้อยใจ ไม่พอใจ
ขอโทษ...ขอโทษ...

สารภาพแด่...แชมป์
..ฉันเสียความรู้สึก...
ทำไมแกทำแบบนั้นกับฉัน
ฉันไว้ใจแก และคิดว่าแกเป็นเพื่อนคนนึงที่ฉันพึ่งได้เสมอ
แต่แล้วทุกสิ่งทุกอย่าง
ความรู้สึกดีๆที่มีให้ มันก็จบลงด้วยความระแวง
ฉันคิดอยู่เสมอว่าแกไม่มีส่วนรู้เห็นในสิ่งที่เกิด
แต่ฉันคิดผิด ความระแวงของฉันมันคือของจริง
ฉันเสียใจ...

สารภาพแด่...เป๊ะ
...เสียความรู้สึก...
...เสียใจ...
แกเปลี่ยนไป...ไม่ใช่เพื่อนที่จะคอยให้ความช่วยเหลือเพื่อน
แกเปลี่ยนไป...เพื่อนที่คอยแต่หยิบยื่นสิ่งดีๆให้เพื่อน กลายเป็นหยิบยื่นสิ่งเลวๆให้
แกเปลี่ยนไป..คำพูดทุกคำของแกไม่มีแล้วคำปลอบโยน มีแต่คำพูดที่เย็นชา...
เพราะอะไร...เพราะอะไร..
ความสบายใจที่ได้อยู่กลับแก กลายเป็นความอึดอัดที่เริ่มทนไม่ไหว
จนต้องถอยหนีออกมา...
...แกจะรู้ไหมว่าตอนนี้ฉันรู้สึกยังไง..
...คงไม่รู้สินะ เพราะแกแทบจะไม่เหลียวมอง.."เพื่อน" คนนี้ด้วยซ้ำ..
............เสียใจ.........

สารภาพแด่...พี่สาวที่แสนดี
..ขอโทษ....ที่คิดว่าตัวเองเข้มแข็งอยู่เสมอ ไม่ต้องการใครให้ต้องช่วยเหลือ
..ขอโทษ...ที่ยังเป็นเด็กไม่รู้จักโต
..ขอโทษ...ที่คิดอยู่เสมอว่าพี่เป็นคนดุแล้วก็เย็นชาในช่วงหลังๆมานี้
ไม่พูดคุยทักทายพี่เหมือนเก่า ทั้งที่จริงแล้วพี่เป็นแบบนี้มานานแล้ว
..ขอโทษ...ที่ความนึกคิดที่จะโทรหาพี่เป็นศูนย์ เพราะคิดแค่ว่าพี่ยุ่ง ไม่มีเวลามาดูแลน้อง
น้อยคนนี้ จนกลายเป็นความเย็นชา มึนตึงใส่กัน
..ขอโทษ....ที่ไม่เคยนึกถึงพี่เลยในยามที่ทุกข์ เพราะไม่อยากให้พี่มาทุกข์ด้วย จนกลายเป็น
ว่าน้องทำให้พี่เจ็บปวดเพราะไม่เห็นความสำคัญ ไม่สามารถให้คำปรึกษาได้
...ขอโทษ..ขอโทษ...ขอโทษ....
เสียใจ...เจ็บปวด...
...ต่อไปนี้ นู๋จะคิดถึงพี่...จะพยายามเป็นผู้ใหญ่...

สารภาพแด่...ทาจิบานะ เคตะ
ตลอดระยะเวลา เกือบ 7 ปีที่ฉันรักนาย มันเป็นความรู้สึกที่เรียกว่ารักจริงๆๆ
รัก...ที่ไม่เคยรักใครมาก่อน
ความรักที่เหมือนสิ่งสำคัญเก็บมันไว้อย่างดี ไม่ได้แตะต้องมันอีกเลย
แล้วก็เริ่มเก็บมันไว้ในที่ดีที่สุด ไม่ค่อยเปิดมันออกมาดู
เพราะกลัวมันจะเก่า กลัวว่ามันอาจเสียหาย
แต่ก็ยังจ้องมองดูมันเสมอว่ามันเป็นสิ่งที่สำคัญ
ตลอดเกือบ 7 ปี จนถึง..ตอนนี้เอามันออกมาดูนับครั้งได้
เหมือนกับว่าเราจะเก็บมันไว้อย่างนั้นตลอดไป
จนตอนนี้ไม่ได้ลืม แต่ยังไม่กล้าที่จะเปิดมันออกมาดูใหม่
ไม่รู้สิ...มีความรู้สึกไม่อยากเปิดมันออกมา
กลัวอะไรไม่รู้...
คิดเอาเองว่า ไม่ได้รักเคตะแล้ว...
แต่ทำไมในห้วงความคิด มันกลับยังระลึกถึงเหมือนกับว่าเค้ายังอยู่
แต่มันจะใช่ความรักที่เราเคยเรียกมันรึป่าว
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าความรู้สึก"นี้"มันเริ่มขึ้นตอนไหน
ตอนแรกมันก็แค่ความรู้สึกที่ว่าไม่ได้เห็นหน้า ไม่ได้ยินเสียง
เกือบ 8 เดือน ที่ไม่ได้ฟังเสียงเคตะ โดยที่ตัวเองต้องการฟัง
ไม่รู้สิ....ยังไม่เข้าใจตัวเอง...
อยากลองให้เวลาตัวเองซักพัก....

สารภาพแด่....ตัวเอง
...อ่อนแอ...
...ลองย้อนไปดูอดีตจนถึงปัจจุบัน...
...ทบทวนอะไรหลายๆอย่างที่มันเกิดขึ้นเป็นบทเรียน...
...ลองให้เวลาตัวเองทบทวนสิ่งต่างๆ....
...และจงเข้มแข็งขึ้น...
...ในโลกนี้ยังมีคนที่รักเรา และยังพร้อมที่จะให้กำลังใจเราเสมอ...

thank
พี่เค - หลายปีที่ผ่านมาเราแทบไม่ได้รู้จักคำว่า พี่น้องเลย แต่แล้วพี่ก็ทำให้ร
นู๋รู้ว่าพี่ยังเป็นพี่ชายที่ดูแลน้องเสมอ

น้องอัน - น้องชายที่รักที่สุด ถึงแม้ว่าช่วงนี้จะไม่ค่อยเชื่อฟังพี่เหมือนแต่ก่อน
แต่ก็ยังเป็นน้องชายที่รักและแคร์พี่มากที่สุด ขอบคุณสำหรับการเช็ด
น้ำตาเมื่อพี่สาวคนนี้ร้องไห้ พี่ไม่อยากให้น้องเห็นความอ่อน
แอของพี่เลย

ป้าจัน - คุณป้าที่ตามใจ เอาใจใส่นู๋ตลอดหลายวันที่ผ่านมา หลังจากที่นู๋แทบไม่ได้อยู่
กับป้าเลยในช่วง 5-6 ที่ผ่านมา แต่นู๋ก็รู้เสมอว่าป้ารักนู๋มาก นู๋ก็รักป้ามากค่ะ


ลุงคำ - ถึงลุงจะแกล้งนู๋บ่อยๆ ว่าให้นู๋บ้าง แต่ลุงก็แคร์นู๋เสมอ แอบตามใจนู๋เสมอ
นู๋รักลุงค่ะ

น้องแอมมี่ - น้องเป็นเด็กที่น่าอิจฉานะ พี่อยากให้นู๋ปรับปรุงเรื่องนิสัยของนู๋ซักนิด
ลดความเอาแต่ใจของนู๋ลงไปมั่งนะ แอมมี่ก็ยังเป็นน้องที่พี่ต้องดูแลจ๊า

พี่ต่าย - พี่สาวที่แสนดี ที่คอยดูแลพวกนู๋ ขอบคุณค่ะ

พ่อ แม่ - ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงแล้วก็ลำบากใจเสมอ ขอโทษค่ะ นู๋รักพ่อ แม่ มากนะ

Comment

Comment:

Tweet

อะไร จะ เกิด ก็ คงต้องช่างมัน เถอะ

ปล... มาแนว นี้ เถือน จัง

#4 By T o' M @ ZZ u ครับ on 2007-05-20 14:47

อ่านแล้วก็ขอเป็นกำลังใจให้พี่เรนะคะ
ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรเหมือนกัน แต่ขอให้พี่เรเข้มแข็งขึ้นมากๆ ค่ะ ^ ^
ยังมีคนเป็นกำลังใจให้พี่เรอีกมากมายนะคะ

#3 By แ ฝดพี่ จ้า ~ on 2007-05-20 13:07

ชอบแนวธีมนี้อ่า

แนว สุด ด ด อลังการอ่า

#2 By * RosY * GaNGzA on 2007-05-18 21:36

เกิดอะไรขึ้นอ่ะ...
เอาเหอะ...

เป็นห่วงนะเรจัง...
ไม่ได้คุยกันทางเมล นานแค่ไหนแล้วนะ...คิดถึงช่วงเวลานั้น

วันที่ 27 อาจจะไป เพราะอยากจะเจอทุกๆ คน..
//งานมี 27 รึ...พึ่งรู้//
เพราะมันอาจจะเป้นครั้งสุดท้าย ก่อนที่เราแต่ละคน จะต้องก้าวไปตามฝันของตัวเอง...

หลายคนอยู่ใกล้กันเหลือเกิน..
แต่ชั้น อยู่ไกลทุกคนเหลือเกิน....

คิดถึงนะเฟร้ยยยยย //ตะโกน

#1 By jara 'n ~MO~ on 2007-05-18 18:45